Sürekli dön dolaş aynı noktaya geliyoruz. Yani “takım yeterli değil, hoca yeterli değil, sil baştan” noktasına. Çünkü bu döngüyü sürdüren çok güçlü bir yapı var. İşte en sonuncusu Solskjaer’e yapılan karalama kampanyası. Efendim 8 ay kalmış bir değişiklik yapamamış, şansını kaybetmişmiş. Şu 8 aya bir bakın lütfen. Bir sezonun sonunda gelmiş, diğer sezonun da başında gitmiş. Ayrıca nasıl bir takım aldığına ve sonra transferler tamamlanmadan hakkında nasıl haksızca kararlar verildiğine de bir bakın. Böyle bir ortamda kim olsa bir şey yapamazdı ama bu kaotik ortamın sorumlusu Ole oldu yine.
Ben işlerin rayına oturabilmesi için hoca kim olursa olsun “Zaman ve sabır gerek” diyorum ama hemen herkes sorunu başka yerlerde arıyor nedense. Öyle ya bildik çark aynen dönmeli ve bu işlerden kazanç sağlayanların rahatı hiç bozulmamalı.
Beşiktaş yönetiminin hatası da bu tarz yıpratıcı eleştirilerden etkilenmesi oldu. Ole baş suçlu ilan edildi ve gönderildi. Şimdi Ole’nin beceremediklerini (!)Sergen Yalçın becerecek. Beklenen bu. Ne var ki o da daha ilk maçın ardından karamsarlığını açıkça belirtti ve “Çok zamana ihtiyacımız var” dedi. Demek ki neymiş birinci sorun hocanın kalitesi değil zamana ve sabra ihtiyaç olduğuymuş.
Bakın Alanya maçına Beşiktaş bu sezon takıma katılan 6 yeni oyuncuyla çıktı. Djalo ise ayağının tozuyla ilk 11’de yer aldı, üstelik stoper mevkiinde. Sonra hemen oyunun başında penaltı yaptırdı. Onun yerine takıma daha alışık Talha ya da Necip oynayabilirdi mesela. Şimdi bu kimin suçu? Oyuncunun mu, yoksa 2 gün önce gelmiş oyuncuyu sahaya süren hocanın mı? Bence bir an önce farklılık yaratma arzusuyla zamanı kullanmamanın, sabırlı olmamanın suçu. Beşiktaş oyuncu transferinden önce zaman transfer etmeli. Beşiktaşlılar da sabırlı olmayı öğrenmeli. Medya baskısını, taraftar baskısını dikkate almadan 3 yıllık yeniden inşa dönemi sürdürülmeli. Nitekim Serdal Adalı yönetiminin de niyeti buydu en başta. Ama ele para geçme imkânı doğunca yine o bildik; meşhur futbolcu transfer etme, uçaktan adam indirme yoluna sapmış gibi gözüküyorlar. Abraham’a, Orkun’a ödenen yüklü paralar mesela. Yani pek çok kez denenmiş ve her seferinde hüsranla sonuçlanmış yola. Oysa ki Beşiktaş’ın kültürü, mali yapısı ve ilişki tarzı Galatasaray ya da Fenerbahçe’nin taklidi olmaya uygun değil. Şu çok açık ki farklılığınızı kaybederseniz kötü bir kopya olmanın ötesine de geçemezsiniz.
